← Seo scéal Fiannaíochta ina bhfuil sean saol na págántachta agus an laochais ag bualadh le saol nua na Críostaíochta. 🔊
← Tá Caoilte fágtha i ndiaidh na Féinne agus buaileann sé le Naomh Pádraig. 🔊
← Eachtraíonn Caoilte scéalta éagsúla faoin saol a bhí ag Fionn agus ag na Fianna. 🔊
← Tugann sé dúshlán Fhinn agus socraíonn siad rás idir an t-eachtrannach, Caol Mac an Iarainn, agus an laoch ba fhearr a bhí ag na Fianna. 🔊
← Dúirt an strainséir seo go dtabharfadh sé féin faoin rás a bhí le dul ó Shliabh Luachra na Mumhan go Binn Éadair. 🔊
← Insíonn an scéal greannmhar seo faoi na heachtraí a bhain díobh le linn an ráis. 🔊
← Buann laoch na Féinne gan stró agus díbríonn sé Caol an Iarainn as an tír. 🔊
← Faigheann siad amach sa deireadh gurbh é Manannán Mac Lir, Dia na farraige de chuid Tuaithe Dé Danainn, an té a tháinig i gcabhair ar na Fianna. 🔊
← Athchóiriú ar an leagan den scéal a bhí ag Niall Ó Domhnaill atá anseo (Seanchas na Féinne, Oifig an tSoláthait, 1942). 🔊
← Lá aonaigh agus oireachtais a bhí ag na Fianna i mBinn Éadair. 🔊
← Nuair a bhuail sí port tháinig gaiscíoch mór amháin amach asti le crann a shleá agus léim sé isteach ar ghealghaineamh na trá. 🔊
← `Is mise Caol an Iarainn, mac Rí na Teastáille,' ar sisean go borb. 🔊
← `Níor fhág mé inis ná oileán ó d'fhág mé mo thír féin nár chuir mé faoi chíos mo chlaidhimh iad agus is mian liom cíos na críche seo a fháil anois nó fear a chloífeas mé.' 🔊
← `Cé acu de na trí nithe sin ba fhearr leat a fheiceáil. 🔊
← Nuair a d'fhill siad ar Bhinn Éadair bhailigh iomlán na bhFéinne thart ar Bhodach an Chóta Lachtna le hiontas agus dúirt Caol an Iarainn nach náireodh sé é féin ag coimhlint lena leithéid de bhodach smeartha. 🔊
← Ach rinne an Bodach gáire garbh a chuir fearg air agus ansin d'aontaigh sé dul sa rás leis ó Shliabh Luachra na Mumhan go Binn Éadair. 🔊
← Tháinig an bheirt acu go Sliabh Luachra le luí na greine agus le tosú sa rás an mhaidin dar gcionn. 🔊
← `A mhic Rí na Teastáille,' as seisean, `an gcabhróidh tú liom béile na hoíche a sheilg?' 🔊
← Ansin scaip sé brat luachra ar an urlár agus chodail sé go héirí na gréine. 🔊
← Chuir sé cnámh na muice i mbinn a chóta agus d'imigh sé leis sa tóir ar Chaol an Iarainn mar a bheidh gaoth fhuar na Márta ag teacht ón gcnoc. 🔊
← `Má tá ocras ort cogain ar na cnámha sin,' ar seisean. 🔊
← Chrom sé ansin ar na driseacha a bhí ar an dá thaobh den bhealach agus bhí sé ag ithe sméar go dtí gur tháinig Caol an Iarainn suas leis. 🔊
← `A Bhodaigh', arsa Caol an Iarainn, `d'fhág tú binn do chóta ar na driseacha san áit ar ghabh tú tharam tamall ó shin.' 🔊
← `A Chaoil an Iarainn,' ar seisean, `ba cheart duit deifir a dhéanamh más maith leat ard-chíos na hÉireann a fháil, mar ní fhillfidh mise arís.' 🔊
← D'imigh sé leis ansin mar a bheadh gaoth fhuar na Márta ann agus ní dhearna sé stop ná staonadh nó gur shroich sé mullach cnoic a raibh Binn Éadair le feiceáil uaidh. 🔊
← Bhí fear faire amuigh ag Fionn ó mhaidin le scéal a thabhairt chuige a luaithe is a d'fheicfeadh sé na reathaithe ag teacht. 🔊
← Chuaigh na Fianna i dtreo an Bhodaigh go dtí gur aithin siad é agus bhailigh siad thart air go lúcháireach. 🔊
← Tá na sméara agam féin ach tugaigí an mhin chugam.' 🔊
← Ar an ábhar sin ligfear d'anam leat má thugann tú an ghrian is an ghealach ort féin cíos na Teasáille a chur chuig Fionn gach bliain.' 🔊
← Leis sin rug an Bodach ar a chorp, thug síos chun na trá é, d'fhág ina shuí istigh sa long é agus a aghaidh siar ar a dhroim. 🔊
← Ansin thug sé cos i ndeireadh na loinge agus chuir seacht léige i bhfarraige í. 🔊
← Ar filleadh do Bhodach an Chóta Lachtna ón trá las gaoth agus grian ina thimpeall agus d'aithin Fionn agus na Fianna gur Manannán Mac Lir a tháinig i gcabhair orthu. 🔊