← Ba é Caoilte an reathaí ab fhearr acu ach ní raibh sé ar an láthair agus chuaigh Fionn á lorg. 🔊
← Faigheann siad amach sa deireadh gurbh é Manannán Mac Lir, Dia na farraige de chuid Tuaithe Dé Danainn, an té a tháinig i gcabhair ar na Fianna. 🔊
← `Beannacht ort, ba dheas linn scéal greannmhar uait', arsa Pádraig. 🔊
← `Is mise Caol an Iarainn, mac Rí na Teastáille,' ar sisean go borb. 🔊
← `Níor fhág mé inis ná oileán ó d'fhág mé mo thír féin nár chuir mé faoi chíos mo chlaidhimh iad agus is mian liom cíos na críche seo a fháil anois nó fear a chloífeas mé.' 🔊
← `Cé acu de na trí nithe sin ba fhearr leat a fheiceáil. 🔊
← Rachaidh mise ar a lorg agus muna bhfaighidh mé i dTeamhair é, gheobhaidh mé i gCéis Chorainm é.' 🔊
← Chonaic sé an fear mór buí ag siúl roimhe agus cóta lachtna síos go colpa ar a dhá chos. 🔊
← Ba chosúil le crann seoil loinge gach cos den dá chos a bhí faoi agus ba chosúil le taobh báid gach bróg den dá bhróg a bhí air. 🔊
← `A Fhinn Mhic Cumhaill, an é go bhfuil tú imithe ar strae anseo. 🔊
← `Muise is duine gan ríocht thú más é Caoilte Mac Rónain an duine is fearr atá agat', arsa an Bodach, `ach dá nglacfá liomsa chloífinn duit é'. 🔊
← `Is dóigh liom go bhfuil do dhóthain le déanamh agatsa do chóta, do bhróga is tú fhéin a iompar gan dul i gcomórtas le héinne eile', arsa Fionn, `ach más maith leat ábhar gáire a thabhairt dúinn, seo leat'. 🔊
← `Ní chuirfidh mise saothar botháin orm féin ar Shliabh Luachra ar mhaithe le hoíche amháin,' arsa Caol an Iarainn. 🔊
← `Maith go leor', arsa an Bodach, `déanfaidh mise bothán dom féin, ach is fada amach a bheidh an té nach gcabhróidh liom'. 🔊
← Mharaigh sé an torc ba mhó acu agus thug sé leis ar a dhroim é ar ais go dtí an bothán. 🔊
← `Muise ní mór duit deifir a dhéanamh,' arsa an Bodach. 🔊
← Chrom sé ansin ar na driseacha a bhí ar an dá thaobh den bhealach agus bhí sé ag ithe sméar go dtí gur tháinig Caol an Iarainn suas leis. 🔊
← `A Chaoil an Iarainn,' ar seisean, `ba cheart duit deifir a dhéanamh más maith leat ard-chíos na hÉireann a fháil, mar ní fhillfidh mise arís.' 🔊
← Chrom sé ansin ag baint sméar agus nuair a bhí a dhóthain ite aige bhain sé a chóta de, d'fhuaigh sé an t-íochtar nó go ndearna sé sac de agus líon sé go béal é le sméara dubha. 🔊
← Bhí fear faire amuigh ag Fionn ó mhaidin le scéal a thabhairt chuige a luaithe is a d'fheicfeadh sé na reathaithe ag teacht. 🔊
← Níorbh fhada go bhfaca siad Caol an Iarainn chucu, é ar deargbhuile agus a chlaíomh ina láimh. 🔊
← `A Chaoil an Iarainn', ar seisean, `nárbh olc an mhaise duit a cheapadh go mbeadh ard-chíos Éireann agat. 🔊
← Ar filleadh do Bhodach an Chóta Lachtna ón trá las gaoth agus grian ina thimpeall agus d'aithin Fionn agus na Fianna gur Manannán Mac Lir a tháinig i gcabhair orthu. 🔊