← Séard a bhí ann nathair den chineál a dtugtar boa uirthi agus ainmhí á shlogadh aici. 🔊✎
← Chuir sin ag machnamh mé ar na heachtraí a tharlaíonn sa dufair agus d'éirigh liomsa chomh maith mo chéad phictiúr a tharraingt, le pionsail daite. 🔊✎
← Seo mar a bhí sé: Thaispeáin mé an sárshaothar seo liom do na daoine móra agus d'fhiafraigh mé díbh ar chuir mo phictiúr eagla orthu. 🔊
← D'fhreagair siad: "Cén fáth a gcuirfeadh hata eagla orm?" 🔊✎
← Bíonn míniú de dhíth orthu i gcónaí. 🔊✎
← Seo mar a bhí mo phictiúr uimhir a dó: Dúirt na daoine móra na pictiúir de nathracha boa, ar oscailt nó dúnta, a fhágáil i leataobh, agus luí isteach ina áit sin le mo cheachtanna tíreolais, stair, uimhríochta agus gramadaí.
← Chuir sé beaguchtach orm an chaoi ar theip ar mo phictiúr uimhir a haon agus mo phictiúr uimhir a dó. 🔊✎
← Ní thuigeann na daoine móra rud ar bith uathu féin in am ar bith, agus tá sé tuirsiúil agus páistí bheith i gcónaí ag míniú rudaí dóibh. 🔊✎
← Mar sin, bhí orm ceird eile a tharraingt orm féin agus d'fhghlaim mé le bheith i mo phíolóta eitleáin. 🔊✎
← D'eitil mé ar fud an domhain mhóir. 🔊✎
← Tá sé sin an-úsáideach, má théann tú ar seachrán san oíche. 🔊✎
← Nuair a chasainn le duine acu a shíl mé a raibh beagán tuigbheála aige, thriailinn air an pictiúr uimhir a haon sin agam, mar choinnigh mé agam riamh é. Theastaigh uaim a fháil amach ar thuig sé dáiríre. 🔊
← II \\ Chaith mé mo shaol i m'aonar mar sin, gan duine ar bith agam le mo chaint a dhéanamh leis dáiríre, go dtí an lá a tháinig mé anuas i ngaineamhlach an tSahára. 🔊
← Is ar éigean a bhí a oiread uisce agam agus a choinneodh ag ól mé go ceann ocht lá. 🔊✎
← An chéad oíche mar sin chuaigh mé a chodladh ar an ghaineamh míle míle ar shiúl ó chónaí daonna. 🔊✎
← Bhí é chomh scartha amach le duine ar briseadh a long agus é ar rafta i lár na farraige móire. 🔊✎
← Samhlaigí daoibh féin mar sin an t-ionadh a bhí orm, ag breacadh an lae, nuair a mhúscail glór beag aisteach mé. 🔊✎
← Agus chonaic mé firín beag saoithiúil amach agus amach agus é ag amharc orm go stuama. 🔊✎
← Ach ar ndóigh níl mo phictiúr baol ar bheith chomh hálainn leis féin. 🔊✎
← Chuir na daoine móra beaguchtach orm maidir le bheith i mo phéintéir, nuair a bhí mé sé bliana d'aois, agus níor fhoghlaim mé le haon rud a líniú, seachas boanna dúnta agus boanna oscailte. 🔊✎
← Mar sin, d'amharc mé ar an bhfís seo romham agus mo dhá shúil ar bior le hiontas. 🔊✎
← Ná déanaigí dearmad go rabih mé míle míle ar shiúl ó aon chónaí daoine. 🔊✎
← Ina dhiaidh sin, níor amharc an firín seo agam mar a bheadh sé ar seachrán, ná marbh tuirseach, ná stiúgtha leis an ocras, ná spalptha le tart, ná eagla a chraicinn bheith air. 🔊✎
← Ní raibh cuma dá laghad air gur páiste é a bhí caillte sa bhfásach, míle míle ó aon chónaí daoine. 🔊✎
← Nuair a tháinig an chaint chugam ar deireadh, arsa mise leis: 🔊✎
← Ach... cad atá ar siúl agat anseo? 🔊
← Agus ar seisean liom arís, go bog íseal, mar a bheadh sé an-dáiríre faoin rud: 🔊✎
← Nuair a bhíonn cúrsaí chomh diamhrach sin, ní bheadh sé de dhánaíocht ionat gan rud a dhéanamh air. 🔊✎
← Cuma cé chomh hamaideach agus a bhí sé, dar liom míle míle ar shiúl ó aon chónaí daoine agus mé i mbaol báis, tharraing mé amach as mo phóca duille pháipéir agus peann easa. 🔊✎
← Ach ansin chuimhnigh mé gurb iad na rudaí is mó a bhí foghlamtha agam tíreolas, stair, uimhríocht agus gramadach agus dúirt mé leis an bhfirín beag (agus beagán drochspionn orm) nach raibh mé in ann líníocht a dhéanamh. 🔊✎
← Agus bhí mo sháith iontais orm nuair a thug an firín seo de fhreagra orm: oo Ní hea! 🔊
← Ní eilifint taobh istigh de bhoa atá de dhíth orm. 🔊✎
← D'amharc sé go cúramach orm, agus ansin: 🔊✎
← An bhfeiceann tú... ní caora é sin, is reithe é sin, is reithe é. Tá adharca air... 🔊
← Ag an phointe sin, agus mé i ndeireadh na foighde, mar bhí deifir orm chun m'inneall a bhaint dá chéile, bhreac mé síos an pictiúr seo: 🔊✎
← Ach ba mhór an t-iontas a bhí orm nuair a tháinig loinnir sna súile ag an mheasúnóir beag seo agam: 🔊✎
← Meas tú an mbeadh mórán féir de dhíth ar an chaora seo? 🔊✎